Agosto • Pagdiriwang ng Wika
Sa bawat salita ay may bakas ng ating pinagmulan. Tuklasin ang mga kuwento, kaalaman, at salitang patuloy na humuhubog sa pagka-Pilipino.
Ang wika ay
kaluluwa ng bayan.
Magkaiba man ang wika, iisa ang diwa.
Bakit natin ipinagdiriwang ang buwan ng wika?
Ang Buwan ng Wika ay pagkilala sa Filipino at sa mahigit isandaang katutubong wikang nagbibigay-kulay sa ating kapuluan.
Tuwing Agosto, binibigyang-buhay natin ang panitikan, kasaysayan, at kulturang nakapaloob sa bawat wika. Ito ay paalala na ang ating mga salita ay hindi lamang kasangkapan sa pakikipag-usap—sila ang sisidlan ng alaala, pagkakakilanlan, at pangarap ng sambayanan.
Palawakin ang talasalitaan
/gu·ní·ta/
Alaala o bagay na nananatili sa isipan mula sa nakaraan.
“Ang lumang awit ay nagbalik ng masasayang gunita ng aking kabataan.”
Mga tinig ng bayan
Maiikling salaysay tungkol sa wikang buhay sa tahanan, pamayanan, at puso.
Sa bawat “kain na” at “dagdagan mo pa,” naipapasa ang pagmamahal na hindi kailangang isalin.
Isang lumang liham, tatlong salitang bihira nang marinig, at isang pamana para sa susunod na salinlahi.
Mula Batanes hanggang Tawi-Tawi, may mga salitang isinilang sa alon, hangin, at lupaing tinubuan.
Alam mo ba?
Maraming salitang Pilipino ang walang eksaktong katumbas sa ibang wika dahil nakaugat ang mga ito sa ating natatanging paraan ng pakikipagkapwa.
Subukin ang iyong kaalamanMatinding damdaming nagtutulak na mangurot o yumakap dahil sa sobrang tuwa.
Pagkilala sa sarili at sa ibang tao bilang bahagi ng iisang pagkatao.
Taos-pusong pakikiisa at pag-alalay sa pinagdaraanan ng iba.
Munting hamon
Tatlong tanong. Isang layunin: mas makilala ang yaman ng ating wika.
Tanong 1 sa 3Ano ang kahulugan ng “marahuyo”?